شب

امشب به رسم عاشقی یادی ز یاران میکنم
در غربتی تاریک و سرد ، از غم حکایت میکنم
امشب وجودم خسته است ، از سردی دلهای سرد
آیا تو هم در یاد من هستی در این شبهای درد ؟

شبی از شبها تو به من گفتی که شب باش . . .

من که شب بودم و شب هستم و شب خواهم بود به امیدی که تو فانوس شب من باشی

دستهایت ؛ تنها بالشی است که وقتی سر بر او دارم کابوس نمی بینم . . .

دلم را آهنی کردم مبادا عاشقت گردد
ندانستم تو ای ظالم دلی آهن ربا داری